Kaybettiğimi biliyorum seni,
Ben bunu çoktan hakkettim.
Oysa dua etmeyi becerdiğim zamanlarda,
hep huzurunu istemiştim.
Ne garip,
şimdi huzurlusun,
ve kafama dayadığım silahın,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok güzel şiir, çok başarılı anlatım... ama bir yönü var ki dehşet verici.. doğrusu şiirde kullanılan bu temayı şiirinizin genel yapısına yabancı gördüm.
've kafama dayadığım silahın'.. bunu nasıl ve neden düşündüğünüzü bilemem. Ama ben yine bu güzel batimlemeye 10 vereceğim.
Renkler ve Yaşam'dan sevgiler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta