Dudakların..
Şimdi gözden yitecekler.
Dudaklarımda bulacağım dudaklarını.
Az sonra bakışlar.
Hoyratça kapanacak gözlerin.
Sınırlarımız daralacak.
Damla damla olacağız az sonra.
Hem sıkılgan olacak, hem sarmaş dolaş.
Nihayetinde seviyorum seni.
Tükürdüğümüz yarınlar adına.
Vazgeçtiğimiz yarınlar.
Geriye dönük keşkelerle süslediğimiz.
Unutmadıkça anılamaz zaman, ki sen de bilirsin.
Yıllar süren bir ayrıntıdır gerçekte bakışların,
gözlerime ödünç aldığım.
Meğer korku ne yürekliymiş bedenimde.
Bahsi geçmesin diye çırpınışlarım.
Seni senden alışlar.
Kucak kucak geri veriyordum sensizliğe.
Meğer ne yürekliymiş aşk benden ayrı.
Kadifeden bir öğle sonuydu gidişin.
Hatırlıyorum.
Zil sesiyle doğmuştu güneş.
Oysa nağme nağme akşam oluyordu.
Ben şarap içiyordum.
İçimde kıpkızıl yanan bir sessizlik.
Her yudumda bir başka ben.
Titriyordum.
Kopup gelirsin sanmıştım yudumlarıma.
Bekliyordum.
Bekleyecektim.
Büyüyüp uslanmamıştık henüz.
Yana yakıla yaşayacağımız yanlışlar vardı daha.
Kıpkızıl gün batımları vardı.
Yosun tutmuş kıyılarda oturacaktık.
Alıp başını tepemizde aydınlanacaktı ay,
ışığına sırlarımızı verecektik.
Basit olmayacaktı hayat!
Anlaşılmazlığı deneyecektik.
Sen hemen yanımda olacaktın.
Kollarınla bana sarılmış, yüzüme dolacaktın.
Ve bir yüzük olacaktı,
parmağına iliştirmeyi istediğim.
Büyüyüp uslanmamıştık henüz.
Ben,
şarap,
her yudumda bir başka ben olmayacaktı.
' Ey Hayat! Neden tüm gizlerini kendine saklarsın ki? '
Onuralp BaklacıKayıt Tarihi : 4.9.2001 01:59:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!