Nezaman gözlerimi kapatsam seni düşünsem karanlığın en koyulaştığı yerde karşıma çıkıyorsun ne zaman başladıysa seninle hikayem bir yanımda ölüm bir yanımda aşk
açma sakın gözlerimin perdesini çünkü ben karanlığı seviyorum sevgili üşüyen ellerinde bir sıcaklık hissediyorsan bilki seni düşünüyorum
dinle sevgili yokluğun her saniye ölüm demek seninle daha çok özleşen daha bir sen yapan yeşili maviyi herşeyi daha güzel yapan ellerimle sildim bütün yazdığım şiirleri
şimdi git tüm kaygıların dan uzaklara git git ki gözlerimi açtığımda yeniden o saf masum tertemiz çocukluğuma döneyim şimdi git sevgili git...
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta