Nezaman gözlerimi kapatsam seni düşünsem karanlığın en koyulaştığı yerde karşıma çıkıyorsun ne zaman başladıysa seninle hikayem bir yanımda ölüm bir yanımda aşk
açma sakın gözlerimin perdesini çünkü ben karanlığı seviyorum sevgili üşüyen ellerinde bir sıcaklık hissediyorsan bilki seni düşünüyorum
dinle sevgili yokluğun her saniye ölüm demek seninle daha çok özleşen daha bir sen yapan yeşili maviyi herşeyi daha güzel yapan ellerimle sildim bütün yazdığım şiirleri
şimdi git tüm kaygıların dan uzaklara git git ki gözlerimi açtığımda yeniden o saf masum tertemiz çocukluğuma döneyim şimdi git sevgili git...
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta