Nezaman gözlerimi kapatsam seni düşünsem karanlığın en koyulaştığı yerde karşıma çıkıyorsun ne zaman başladıysa seninle hikayem bir yanımda ölüm bir yanımda aşk
açma sakın gözlerimin perdesini çünkü ben karanlığı seviyorum sevgili üşüyen ellerinde bir sıcaklık hissediyorsan bilki seni düşünüyorum
dinle sevgili yokluğun her saniye ölüm demek seninle daha çok özleşen daha bir sen yapan yeşili maviyi herşeyi daha güzel yapan ellerimle sildim bütün yazdığım şiirleri
şimdi git tüm kaygıların dan uzaklara git git ki gözlerimi açtığımda yeniden o saf masum tertemiz çocukluğuma döneyim şimdi git sevgili git...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta