Şimdi gider oldu gönül, kalanlara ne desin ki?
Kalanlara nasihatim, suya yazı, uçar gider...
Uçsun gitsin şu sayfalar, zamana kim, ne desin ki?
Yapboza dönmüş hayatım; ecel gelir, bozar gider!
Lezzeti boş, tadı yalan... Dünya bundan ibaretmiş.
Çocukken hayatlar özgür; yaşlandıkça esaretmiş.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta