Bunaldım dört duvardan beton yığıntısından
Tabiat olsun odam her can sıkıntısından!
Çiçek kokan rüzgarlar dağıtsın saçlarımı
Güneş yedi rengiyle buluttan taçlarımı
Şimdi dağlar zamanı kurt, kuş her şey elele
Ruhum kelebek gibi uçuyorken dil dile
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta