Şimdi çok uzaklardasın

Şimdi çok uzaklardasın.
Adını anınca gecem susuyor.
Sokaklara karanlık çökerken,
İçimden sert rüzgârlar geçiyor.
Ellerim soğuktan donuyor.
Anılar sessizce üşüyor.

Şimdi çok uzaklardasın.
Saatler saymayı unuttu.
Zaman öylece duruyor.
Karanlıkta yürüyen bir gölge.
Hayalin gözlerimin önünde.
Aklıma gülüşün düşüyor.

Şimdi çok uzaklardasın.
Yakın olan her şey anlamsız.
Gecenin derin uğultusu,
Kulaklarımı çınlatıyor.
Kaldırımlarda ayak seslerin,
Yollarda ismin yankılanıyor.

Şimdi çok uzaklardasın.
Bu karanlık şehirde,
Gün yeniden doğuyor.
Sokak lambaları sönüyor.
Sanki her yerde ayak izlerin,
Yürüdüğün yolları anımsatıyor.

Şimdi çok uzaklardasın.
İçimde taşan deniz gibisin.
Dalgalarınla boğuşuyorum.
Sana ulaşamıyorum.
Kıyısı olmayan bir denizde,
Sürüklenip gidiyorum.

Mustafa Kaynak