Şimdi çocuk olmak vardı.
Kirli, sömüklü kazaklarıyla.
Sokaklarda doyasıya koşmak vardı.
Rengarenk pijamalarıyla.
Şimdi yaşamak vardı.
Minnacık bedenleriyle.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Çocuk olduğumuz günlere dönemiyorsak ta.
içimizdeki çocuk olalım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta