Şimdi bir katilim ben. Duygularımı öldürdüm gözümü kırpmadan
Çınar ağacının gölgesine gömdüm yaşama sevincimi
Korkumun gırtlağına yapıştım yine de ölmedi
En çabuk ölen mutluluk oldu, mücadele bile edemedi.
Midemdeki kelebekler çoktan öldü
İçimde acıdan başka bir şey kalmadı.
Pamuğa tentürdiyot döküp acımı hafifletmeye çalışıyorum.
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta