Şimdi bir katilim ben. Duygularımı öldürdüm gözümü kırpmadan
Çınar ağacının gölgesine gömdüm yaşama sevincimi
Korkumun gırtlağına yapıştım yine de ölmedi
En çabuk ölen mutluluk oldu, mücadele bile edemedi.
Midemdeki kelebekler çoktan öldü
İçimde acıdan başka bir şey kalmadı.
Pamuğa tentürdiyot döküp acımı hafifletmeye çalışıyorum.
gittiğim bütün hekimler aynı şeyleri söylediler
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'
Devamını Oku
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta