şimdi ay vakti karanlık uyanıyor
sürünerek kendine çekiliyor her obje
fırtınalar yokluğa alışkın ve suskun
ayakları takılıyor yalnızlığın
değişmiyor sözcükler indiriyor perdeleri
sayıklıyor tanımları doğanın
çift kapısı açılıyor hecelerin
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta