Ay yıldızdı gölgesinde dinlenip, seni içime çektiğim nefes nefes.
Ve bir huzurdu gölgesi, bir güven, bir mutluluk, bir tebessüm.
Hey ömrüm, sana aşkım ne yalandır, ne hevadır, ne de heves.
Başka arzu tatmaz gönlüm, senden sonrasını görmez gözüm.
Milyonluk şehrin tam ortasındayım, ezici çoklukta ezilen tekim.
İstanbul kucak açtı bu faniye, ben senin kucağına hasretim.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta