Tutacaktık..
Kaygısızca güneşin ışıklarını avuçlarımıza
Sonrada denize serpecektik
Pes etmeden yağmura çevirecektik
Bahara küskün çiçekleri
Adlarımızı sonsuzluğa bırakırken
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta