Şımarık bir güvercindi kalbin;
Bilmezdi nereye konacağını.
Düşünmezdi, sonu neye varır diye.
O, kanat çırparken kimseye aldırmadan,
Uzaktan, izler dururdu kalbim;
Ve bilirdi, birgün yorulup da ona konacağını.
Bilirdi bilmesine, ama nereye çeksen oraya giderdi.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta