Şimal Şiiri - Ömer Altun 2

Tipi sonrası adımların ahkâmında çiğ tuttu keder
Yonca yakamozunda bakışların dolunay..

Saf tutarken gönlüm karia ağıtlarından
İdame edilemeyen vuslat düşlerim firkat işgalinde
Henüz girmemiş iken firak kadrajına
Bakma öyle kıra kıra içini bana…

Vuslatı hayal düşlerin ile uyuşmuş yüreğim vebalı
Revan hislerim gönlün tutuklusu
Hasretin sesidir bu yel bu boran
Çapaklı gözlerimde visal sızıntıları
Yağmur sonrası meddücezirler getiriyor beni sana
Durulmuyor sensiz deniz
Dinmiyor bu katrandan efkâr
Hasretin karış karış birikiyor dudaklarıma
Ey deniz dalgası, okyanus mavisi..!
Oysaki ismindi gün
Gül safi kokun…

Gönlünü incitmek adına gönlüm adımları üryan
Gönlüm yek tebessümüne avare ve meftun...

Eskimiyor tenimde hasretinin yarık izleri
Dalgalanmıyor da sensiz mehtap
Sana mecbur ve muhtaçlığım vurdukça karaya
Kırılmış dal ihmalinde hederim sızar...

Bereketi yok gönlümün sensiz kapıldım çöl rüzgârlarına
Kaybettikçe dirayetini ruhum
Tebessümlerime hüzn karıldı
İhtişamını yitirdi kalbim
Şimdileri sensiz fukara
Dılşıkest tutkularım feveran
Tükendi gönlümün dermanı
Sersefil halim yokluğun temaşesinde ziyan
Mutmain olmuyor sensiz diken
Bitmiyor tükenmiyor rızık olarak hasretin
Dinmiyor kalp sancılarımın sen ritmi
Ey gönlüm aksayan yanı...!
Meşakkatli sevdandır omuzlarımda dağ
Tebessümlerin inşirah…

Gönlüne sığınmış masumane bir yaradır ismim
Kırma kalbim sütunlarını
Ve bakma öyle hüzün ve ar’af…

Solduran güz güzelliğine terk ettim bahar vaktimi
Karma gülüşlerine yas ve gam
Ruhum ateş işgalinde
Cesedim toprak…

Gönlü zevale düşüren düşlerinin hatif ç'ağrısı zılgıt
Sağım solum önüm arkam tebessümünün ay ışığı
Çığırdıkça ismini bir bir söndü yıldızlar
Ret etmiştim ruhuma sensiz süruru
Varabilmek için gönül hudutlarına
Tane tane heybemde döküldü benliğim
Ey genzimde takılıp kalan..!
Aşk desem adına ömre vebal
Sevda desem ruha nar
Filankesleşmiş ruhum mülteci ruhuna
Sen göğüs kafesimde firaklık makamı
Kalbin kalbime kıyam vakti şimal…