Ayakları vardı, yumuşacık, bembeyaz,
Ne ıslandılar karda, ne gördüler ayaz.
Arada hayran hayran onlara bakardı,
Bazen krem çalar, bazen kına yakardı.
Sabah, akşam, daha belki üç zaman,
Yıkardı ayaklarını, gün çıkmadan.
Derken, devlete kapağı attı,
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta