Silikleştikçe, canı acıyor kulağıma fısıldadıklarının.
O buğulu sesinle uyuma istemimi hangi oluş unutturur?
Ellerine, hüznü yağmış harflerin
yazdıklarının gölgesi simamda….
Şimdi his ettiğim yerlerin mekansızlığı akıyor içime.
En aza ulaşıyorum yazıldıkça.
Her yerde, unuttuğum bedenimin parçaları.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta