Rüzgâr esiyor, üşümüş dallarda poyrazımsı,
Yapraklar savrulur, kalpte bir yara;
Gölgesini dâhi saramaz bulutlar.
Ötelerde yalnızlığın melodisi,
Üstü açık bir kabrin içinde;
Durur zaman, solgun güneşin izinde.
Bir başımayım artık,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta