Rüzgâr esiyor, üşümüş dallarda poyrazımsı,
Yapraklar savrulur, kalpte bir yara;
Gölgesini dâhi saramaz bulutlar.
Ötelerde yalnızlığın melodisi,
Üstü açık bir kabrin içinde;
Durur zaman, solgun güneşin izinde.
Bir başımayım artık,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta