İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Şimdi sadece hâtırası var hayâl meyal
Kimileri anı diyor, kimileriyse masal....
Gidiş miydi onunki, yoksa terkediliş mi?
Acı verdiğinden çok acı çekti......
Şimdi bir hayâlet gibi sessiz
Dolaşıyor sokak sokak, kimsesiz.
Söyleyemediği son şarkısının resmini
Çiziyor gözünü diktiği kaldırım taşlarına.
anlatıma ve güzel dizelere saygılar
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta