Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Sonra sallanarak
İneceksin o gri sokaklardan
İlk sapaktan döneceksin
Dikilecek karşına
Başı ile ayaklarının arasında
İnsanım diyen bedenler
Gerçekten soruyorum
Şimdi neredeler
Bırakıp da gidenler...
GUZEL SORGULAMA.....NEREDELER.......BENDE SORUYORUMMMM
tampuanla kutladıktan sonra baştan sona harika bir yürek sesinin şiirleşmesini görüyor insan keşkeleri o kadar çokki inanın hangisini saysam bir kere o silgi gerçekten yanlışları silerdi o doosdoğruluğun yaşandığı o zamanda ki kalmışki şimdi
araç lastiği silgi olsa hepimizin boynunda sil sil bitmez inannın saygıyla kalın şimdilik
tampuanla kutladıktan sonra baştan sona harika bir yürek sesinin şiirleşmesini görüyor insan keşkeleri o kadar çokki inanın hangisini saysam bir kere o silgi gerçekten yanlışları silerdi o doosdoğruluğun yaşandığı o zamanda ki kalmışki şimdi
araç lastiği silgi olsa hepimizin boynunda sil sil bitmez inannın saygıyla kalın şimdilik
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta