Damarlarında defalarca değişir kanlar
Gözlerin onsuz bakmaya alışamaz hayata
Yeni ölümler dahi eklenir fırtınalardan
Ağır gecelerin aheste ezgileriyle sen
Onunlasındır kaybolmuş mevsimlerinde
Avuçlarında yüzün damlatır gözyaşlarını
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta