Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Sevgili Gül hanım az önce baktım şiiriniz 16.08.2009 tarihinde antolojide yayınlanmış ama bu şiir daha eski..2005 yılında yazılmış. Yorumunuz adeta Özgürü hırsızlıkla suçlar nitelikte ama şiirin ismi o kadarda orjinal değil herkesin kullanabileceği sıradanlıkta yani...şiiri daha yayınlamış olsanız bile bu derece hakaret etmeye hakkınız olduğunu sanmıyorum.
Saygılar
Merhabalar
Dikkatimi çeken bir şey var,
Adeta bir çoğunun şiirlerine isim bulmak için,
Birinin Adam gibi adam adlı bir şiir yazmasını beklemişler. Zira Adam gibi adam başlıklı şiir yazanların çoğaldığı gibi, birden hepsi barış yanlısı olup, benim Silahlar Susun adlı eserimin başlığını ve benzeri başlıkları da kullanalar git gide sıralanmışlar.
Bu tür taklitciliği nasıl kınadığımı ve lanetlediğimi sanat hırsızlığına karşı kurmuş olduğumuz grupta ve şiirlerimin bulunduğu bölümde açıklamışımdır .
not. bu mesaj lanetlenmiş, başka beyinsiz taklitcilere ve sanat hırsızlarına de yollanarak, eserlerinin başlıklarını değiştiemeleri uyarısında bulunumuştur
Gül Witt
Merhabalar
Dikkatimi çeken bir şey var,
Adeta bir çoğunun şiirlerine isim bulmak için,
Birinin Adam gibi adam adlı bir şiir yazmasını beklemişler. Zira Adam gibi adam başlıklı şiir yazanların çoğaldığı gibi, birden hepsi barış yanlısı olup, benim Silahlar Susun adlı eserimin başlığını ve benzeri başlıkları da kullanalar git gide sıralanmışlar.
Bu tür taklitciliği nasıl kınadığımı ve lanetlediğimi sanat hırsızlığına karşı kurmuş olduğumuz grupta ve şiirlerimin bulunduğu bölümde açıklamışımdır .
not. bu mesaj lanetlenmiş, başka beyinsiz taklitcilere ve sanat hırsızlarına de yollanarak, eserlerinin başlıklarını değiştiemeleri uyarısında bulunumuştur
Gül Witt
Merhabalar
Dikkatimi çeken bir şey var,
Adeta bir çoğunun şiirlerine isim bulmak için,
Birinin Adam gibi adam adlı bir şiir yazmasını beklemişler. Zira Adam gibi adam başlıklı şiir yazanların çoğaldığı gibi, birden hepsi barış yanlısı olup, benim Silahlar Susun adlı eserimin başlığını ve benzeri başlıkları da kullannalar git gide sıralanmışlar.
Bu tür taklitciliği nasıl kınadığımı ve lanetlediğimi sanat hırsızlığına karşı kurmuş olduğumuz grupta ve şiirlerimin bulunduğu bölümde açıklamışımdır .
Gül Witt
not. bu mesaj başka taklitcilerede gitmiştir
İnşallah dost inşallah ama halkların istedigi degil,birkaç silah tüccarı ve at binicisinin istedigi oluyor malesef.tebrikler umut yolcusu kardeşim.Sevgilerimle.
Sustuğunda silahlar gelecek barışın sesi
Umudu tükenmez bir sevda gibi
Ağlayan anaların yaşı silindiğinde...
Bak
Dinle
Duy şarkılarını
Bir çocuk bu
Bu bir genç kız
Bu yaşlı adam
Sarı, kahverengi, beyaz tenli
Müslüman, yahudi, nasrani
Hep aynı şarkıyı söylüyor
Hüzünler coşkuya
Kederler sevince dönüşüyor...
Sustuğunda silahlar gelecek barışın sesi
Umudu tükenmez bir sevda gibi
Ağlayan anaların yaşı silindiğinde...
keşke.....
dileklerin gerçek olması temennisiyle.
kutlarım
.
Sustuğunda silahlar gelecek barışın sesi
Umudu tükenmez bir sevda gibi
Ağlayan anaların yaşı silindiğinde...
ınsallah analar hıcc aglamasın..
barış çiçekleri açarmı ovalar da dersin Özgür? İnsan olmayı ve insanı insan olduğu için sevmeyi öğrendiğimizde olacak bel ki bu ama savaş insanoğlunun kanında var ve Habil den, Kabilden bu yana savaş var...:( Tebrikler kardeşim güzel şiirin ve duyarlı yüreğin için...
Silahsız günler belki hiç olamayacak çıkarlar çatıştıkça ama dileğim insanlığın ve dünyaya hükmeden güçlerin çok daha anlayışlı ve birbirine olduğu kadar kendilerinden daha güçsüzlere de saygılı yaklaşımlarıdır.Bu güzel, anlamlı ve sevgi dolu şiiriniz için sizi yürekten kutluyorum.
Feride Şentürk.
Barış Bir Gün Savaşı Öldürecek..!!
Melekler barış içinde gülecek :)
Sabiha Rana
Bu şiir ile ilgili 10 tane yorum bulunmakta