Sen; beşik kertmem...
Sılada vuslatı düşleyen sen!
Dumanı tüterken korkularımın,
sancılar usulca örtmüş üzerimi.
Şehzadeler dolanır lale bahçelerinde,
halayıklar gezinir, kalfalar sırtlar yüklerimi...
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Sen beşik kertmem,
Dünyayı dolaşıp gelmişin bana,
Dünya büyük,
Ben bezgin...
Ne halt edipte bunca beklemişin...
Enfes bir finalle biten şiir paylaşımınız için teşekkürler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta