Sıla Türküsü Şiiri - Yasin Yüksel 2

Elmadağ’dan esen yel indi ovaya,
Gece çöktü, pus büründü sılaya
Gurbet elde düştüm uzun yollara
Yeşilderem ses verdi bu dağlara

Turnam uçar yükseklerden yorulu,
garip gönlüm hasret ile kavrulu
sevdan gelip dert üstüne kor oldu
Bir tatlı sözün yarama ilaç olurdu

Aşkla yandım, gönlüm küle döndü
bal sandım, yüreğime ağu düştü
narin ellerine al kınalar mı sürdün
bir bakışıyla karanlığıma gün düştü

Ocağın tüter geceleri dumanlı
Sabrederim bahtım olsun sevdanlı
yâr senin uğruna çektiğim bu çileler
Vuslat ile son bulsun ferli dermanlı

Güllerde solar, kalpte kalır nişanı
kor sönse de yanar gönül ocağı
iki gönül bir yastığa baş koysa
dert unutulur, sürer sevdanın çağı

Ay doğunca Elmadağ’ın başına
sessiz hüzün çöker garip başıma
Can yârim der, inler dilim gecelerce
Sıla görünce bayram düşer özüme