Sil gözyaşlarını… Çünkü herkes senin güçlü haline alıştı, kimse kırıldığını görmek istemiyor. Oysa sen, her gülüşünün ardına bir yara gizledin, her susuşunda bir çığlık susturdun. Biliyorum, bazen ağlamak bile lüks geliyor… Çünkü kimse sormuyor “iyi misin?” diye, sorsa da cevabını duymaya hazır değil zaten.
Ama yine de sil gözyaşlarını… Kendin için, yeniden başlamak için, yıkıldığın yerden bir kez daha ayağa kalkmak için. Unutma, her gözyaşı bir şeyleri temizler içinden… Ve bir gün gelecek, seni ağlatan her şey, sadece güçlendiğin birer hatıra olacak.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta