Sil beni hafızandan, hiç yazılmamışım gibi,
En sevdiğin kitabın arasındaki o kuru yaprak gibi,
Rüzgârın dağıttığı bir avuç kül gibi,
Yüzümün çizgilerini bir bir kazı zihninden.
Adımı telaffuz ederken titreyen o sesi sustur,
Gözlerimin rengini siyah bir geceye savur,
Varlığımı hiç yaşanmamış bir düşe uydur.
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta