Bu eski ve dar sokakların hayhuyunda
soran ve dinleyen iki çift gerçek gözün ihtiyacında
içim acıyor aslında hiç yaşamıyor oluşuma.
Sırtıma kadar batıyorum trafiğin telaşına
yok oluşa gevşiyorum tütünden sığınakta.
Ben şımarık bir evhamdan değil
doğduğum şehirde kimseyi tanımamaktan söz ediyorum.
Bir günah işledim bin af diledim
Üstünde durmasan ne kaybederdin?
Hemen her fırsatta bir tokat gibi
Yüzüme vurmasan ne kaybederdin?
Neyin eksilirdi beni affetsen ?
Devamını Oku
Üstünde durmasan ne kaybederdin?
Hemen her fırsatta bir tokat gibi
Yüzüme vurmasan ne kaybederdin?
Neyin eksilirdi beni affetsen ?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta