Bu eski ve dar sokakların hayhuyunda
soran ve dinleyen iki çift gerçek gözün ihtiyacında
içim acıyor aslında hiç yaşamıyor oluşuma.
Sırtıma kadar batıyorum trafiğin telaşına
yok oluşa gevşiyorum tütünden sığınakta.
Ben şımarık bir evhamdan değil
doğduğum şehirde kimseyi tanımamaktan söz ediyorum.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta