Aralıksız, tekmeleyen ve döven;
Ey felek, ümidimizi söndürdün...
Çınardık, yere serilmekte even;
Kuru, çürük, bir ağaca döndürdün...
Nâmertlik yok iken; din, töremizde...
Hiçbir mert görmedik; yan, yöremizde...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta