Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Dağda gezen ahu, zârım!
Kök yok, amma ah, uzarım!
Bülbül kovar ah u zârım;
Gülüm benden yakınıyor!
....
şiirlerinizde cinası ustalıkla kullandığınızı gördüm
ustalık gerektiren kalemi tebrik ederim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta