01-Temmuz-1969 Nürnberg/ Almanya
Yar ister üzüleyim,budur sanırım gayreti
Bu defaki kavuşturur derken,eklenir bir yenisi
Zor'a koşan bence de makbul, lakin zulüm bunun gayesi
Şaheser sunsam muteber degil,soracak yok mu daha ötesi
Canım yoluna amade desem,sanmam bu da degil kafisi
Ey merhametsiz yar! senet kimde yarına,yok mudur cefanın bir son perdesi
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Sefanın da cefanın da son perdesi yok dost, son dediğimiz şeylerde bazen başlangıç olabiliyor hatta en son olan yani öyle bildiğimiz ölüm bile... !!!!!!!!!!!
Tebrikler....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta