Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bu şikayetler bizim de şikayetlerimiz. Bize tercüman olmuşsunuz. Ama ATATÜRK gelmeyecek, hepimiz birer ATATÜRK olacağız... Olmalıyız...Dünya yıkılır yok olur ama Türk yok olmaz. Bu şiiriniz akılları başlara getirmek için ikaz olur İnşallah...Teşekkürler...
Değerli Ablam.Şikayetlerine katılıyorum.Yüreğine sağlık.Ellerin dert görmesin.TÜRK anaları nice MUSTAFA KEMAL' leri doğuracaktır.TÜRK anası mücadele edecek yiğitleri yetiştirecektir.Bundan hiç kimsenin şüphesi olmasın sakın.Saygılar selamlar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta