İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Harika bir monolog.Şiirsel akış içinde ve evet;eğlenceli...
Giz de katılmış biraz.
Ama kendinden çok emin bir ses.
Kutluyorum Efendim.
Erdemle.
Şiirzadeler de şiirzede olabilir... Hem de kimi zaman değil, çoğu zaman ...
Bennim çok hoşuma gitti...
Kutluyorum sayın Apel ....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta