Kıra dağlarının ardında tahtı
Mevla’ya uzanır Siirt illeri
İnsanı güzeldir, karadır bahtı
Gölgelerde açar kızıl gülleri
Yüklenmiş çileyi, derdi sırtına
Düşüp gitmiş yangınların ardına
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta