Şiirsel Umre
Kâbe’yi görsem
Utanırım hâlimden
Beni izliyor sanırım
Bir bakışım, bir adımım tartılır
Tavafta bir canı incitmekten
Bir çekirgeyi ezmekten
Ürkerim
Yaradan’ın evinde
defterde yazılıyım
Ya kendiliğimden
Elimi kolumu sallayarak
Gelmişsem…
Beytullah dururken
Çarşıya, pazara dalıp
Rahmân’ı unutmuşsam
Edepsizlik ağırdır
Kalbim taş kesilir
Ruhum döner gerisin
geri
Arafat
Taş, kaya görünür
O vakit tefekkür susar
Ama bilirim ki
Habibini
Kara kara taşların arasında yürüttü
Yemyeşil bahçeler, güller yaratmışken
Derim ki içimden:
Nazarı güllerde kalmasın
Kalpten ayrılmasın Hazret-i Yezdân
Bir hikmet var bunda
Biz hoş iklimlerden geldik
Yemyeşil bostanlardan
Ah vatanım! diye iç geçirmek ,
Ne büyük edepsizlik huzurda
Arınmaya geldik
Zemzemle yıkanmaya
Boş çevirme bizi ya Rab
Kurban olayım…
Kayıt Tarihi : 4.2.2026 10:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
umre her yl




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!