Gözlerinde donuk bir akşam serinliği,
Ne bir kıvılcım, ne bir sevda belirtisi.
Sözleri bir yankı, boş bir vadiden gelen,
Ne sıcak bir nefes, ne içten bir heves.
Kalpleri bir mermer, soğuk ve pürüzsüz,
Ne bir çatlak belirir, ne bir duygu sızar.
Hayatın coşkusu onlara uğramaz hiç,
Bir gölge gibi yaşar, ne sever ne de acır.
Ruhları bir kafes, kanatları kırık,
Uçmayı unutmuş, gökyüzüne küskün.
Gülüşleri sahte, gözyaşları yabancı,
Bir maske takınmış, gerçeklerden ırak.
Ne bir tutku yakar, ne bir umut beslerler,
Sadece zamanı tüketir, günü beklerler.
Şiirin fısıltısı onlara ulaşmaz,
Ruhsuz bir sessizlikte kaybolup giderler.
Engin Arın / 21.04.2025 / Gemlik
Engin ArınKayıt Tarihi : 21.4.2025 01:11:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Kendilerini şiirlerdeki duygulara yaslamış, şiirselliği kanıksamış, ruhlarını kaybetmiş, şiirselliğe tutunmuş insanları gözlemleyerek yazılmış bir şiirdir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!