1/6/1962 AvşaAdası/Balıkesir
çıkıp aşkın yörüngesinden
bırakıp kendimi hayatın kollarına
güya umarsızdım zamana
yine şiirsedim işte …! ! !
onca incinmiş sözcükler
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta