Şiirlerimi alan şair,
Diyorsun ki; ışık var hepsinde,
Bir de bana göstersene,
Ne çok ihtiyacım var hissetmeye.
Bakıyorum da patlama var içlerinde,
Kiminde hüzün,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu ilginç başlığın altında acaba o başkalıklar daha derinden hissettiriemezmiydi. Genede kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta