Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
küçüklüğümü gençliğimin ilk yıllatrını geçirdiğim memleketteyim şu günlerde melankolik oldum burda her evde bir hatıra var benim için. bilmem şiiriniz gözüme çarptı bu duygu yoğunluğunda pek iyi geldi bana. sağolun
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta