O gün ki öldüğümde ne bir demet çiçek ne bir gonca gül
Dert ile başucumda ötmesin bülbül
Dünya malı dünya da kalsın vasiyetimdir benim
Beni güllerle menekşelerle değil şiirlerimle gömün
Sanat en mukaddes meyvesidir insanın
Elbet sönecek her kese bir gün parlayan güneşi dünyanın
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta