Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
kavga gecitlerinden
bir sevda türküüsü gibi
gectik seninle
engels'in evine
marx'in mezarina
'komüncüler duvarin'a ugradik
el sürdük topragina yilmaz güney'in
özlemiyle yandik
aciyi aska
aski umuda bandik
cinladi gönlümüzde ses
cingilandi özümüzde ates
savruldu kül
GÜZEL.
TEBRİK EDERİM.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta