Nice insanlar var, kaderin ordan oraya sürüklediği, yazgısının eseri yalnızlığını; deniz kenarlarında hoyrat rüzgârlara açarak bağrını, dindirmeye çalışan...
Oysa, bilse; yaş dolan gözlerde yıldız yıldız parıldadığını. Mısralarda sevgi kıvılcımlarının tutuşmalarına sebep olduğunu...Nasıl yürekten çağrıldığını...Nasıl gözlere fer, yüreğe can olduğunu...
Ah! Bir tutabilse ellerini...Tırmanabilse beraber gökkuşağına...Sulara, cemrelere karışabilse damla damla sevgileri...
Ah! Aldırmayabilseler etraflarındaki çığlıklara...Kucaklayabilseler kuşları, kedileri, köpekleri...Gülümseyebilseler aç kurtlara...Yeşertebilseler korkmadan sevdâ çiçeklerini...Yoksunluklarını ısıtabilseler güneşin sıcaklığından...Susuzluklarını bastırabilseler göklere açılan elleriyle...
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
VAY BE...... ŞİİR AĞLASIN....YORUM AĞLASIN......BİZ DE OKUYALIM.....VUSLATA HASRET.......HARİKAYDI.........SAYGILAR
Güzeldi..
Şiirler ağladıkça yürekler de ağlayacak demektir..
Gözü yaşlı bir toplum olmak da doğru değil ama..
Aşk ,hep yıkılışlar üzerine mi oynayacak bu topraklarda?
Sevecen,içten yazılmış bir kronikti.
Kutluyorum Sayın KOR'u.
enfesti can dostum....
Şiirler ağlar,şairler ağlar,dizeler her şeyi anlatırda,yürekler ya yürekler.Kaleminiz daim olsun.Yüreğinize sağlık.Güzel bir eserdi.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta