Şiirler yazdım hep, ayrılığı getirdi,
Kime gönül verdimse, alıp benden götürdü,
Gözler uykuya küstü, başım aklın yitirdi,
Küskünüm kelimeye, heceler zulüm oldu.
Duygu selim çağlıyor, elde değil yazarım,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta