Yine de kalktım gezdim dünyada
İçimin karanlığına inat kokladım çiçekleri
Kuşlarla kuş oldum
Çocukla çocuk
Aklımın hakir yanlarını ödünç verdim yalnızlığa
Yalnızlık mıh gibi çakılmıştı hayatımda
Bir umut bir çıkış yolu bekledim durdum
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta