Rüzgarın hoyratça şımarık estiği bir dağ başında...
gözlerini alabildiğine baharın ölümüne kilitlemiş
sesli düşüncelerini sayıklayarak
dalından düşen bir yaprak gazeli gibi
yığıldı genç adam
yüksekçe bir taşın üstünde...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta