Gecenin karanlığına sinmiş bir dua gibi
yağar üzerime kelimelerin rahmeti,
şiir olup dökülür kalemimden
ve hayat,
eksilse de zamanın avuçlarında,
yeniden filizlenir bir umudun kıyısında.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
