Şiir dediğin, onun yazıya döküleni,
Bir de yaşanılan şiiri düşünsene,
Mısralar kirpikleri, gözleri nakarat,
Gamzeleri imza gibi,
Okunur, okunur...
Ne şair usanır bundan,
Ne yaşayan şiirden, hayat...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



