Buyur gel Gülsüm bacı sende sofraya otur
kambur sırtımız pektir kuru sözümüz yoktur
şiirimiz gelince can olur sermayemiz
malda, mülkte, şöhrette dünya gözümüz toktur
Bir somun cümle alır aramızda böleriz
bir kalemlik sözcüğü aşka banarda yeriz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta