Gönlümün orta yerine ellerimle bir darağacı kuruyorum
Her bir şiirimi asıyorum sabahın fecrinde
Sesim bile çıkmıyor soluksuz kalıyorum her seferinde
Seni yazmayan hiçbir harfinin,ne ederi ne de değeri var bende..
Manamı kaybetmişim yitirmişim mihrabım
Çiçeklenmez kalemim ,yeşermez umudum,
Artık yağmura hasret çatlamış bir turabım
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta