İstanbul’u gördüm denizden,
Koca bir şilep geçti ben Kadıköy vapurundayken.
Düdük çaldı uzun, uzun
Ufacık balık gibi görünen
Ufacık balık takalarına…
İstanbul’ gördüm uzaktan,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Kâh uçtum, kâh yüzdüm.
Yürüdüm, yürüdüm, yürüdüm…
İstanbul’u gördüm
Şiirime sığmadı…
...............................İŞTE SON DİZE VAR YA 'İstanbul’u gördüm
Şiirime sığmadı…'İŞTE ŞİİR BUDUR...AZ SÖZLE NELER NELER ANLATMAK...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta